Play Van Abbe deel 2

Tijdmachines

Hoe vertelt een museum een verhaal door middel van presentatietechnieken en welke aannames liggen hierachter verscholen? In deel 2 van het programma Play van Abbe onthult het museum zich als machine die continu een verleden produceert door haar mechanisme van selectie en expositie: een tijdmachine in de letterlijke zin van het woord.

Tijdmachines bestaat uit 3 tentoonstellingen: Tussen Minimalismen, Naar de marge en terug - Andrzej Wróblewski en Museummodules.

Wij hebben de inhoud van deel 2 vertaald naar een visueel concept waarin het zoomeffect centraal staat: in de ene periode zoomt men in op andere aspecten van de kunst dan in een andere. Je kunt hierop terugkijken, terugspoelen, vooruit springen, stilstaan… kortom erdoorheen reizen met de blik van nu. De kijker is in controle: rewind, play, fast forward… een reis door de tijd. Tijdmachines.

Stond in deel 1 van Play nog vooral de communicatie van het programma als geheel nog centraal - het ‘merk’ moest geintroduceerd worden - in deel 2 gaan we vooral de diepte in en staat de inhoud van het programma zelf centraal. Het Play-logo is minder prominent, maar nog steeds aanwezig. De kunst zelf staat centraal maar hoe we daarnaar kijken en hoe het gepresenteerd wordt, verandert continu. Er is altijd beweging in de beelden die voorbij komen.

Play van Abbe, deel 2
Play van Abbe, poster en advertentie
Play van Abbe, stationscampagne
advertenties Kunstbeeld_De Witte Raaf
pamflet Sol Lewitt